Wszystko cuchnie!

Robotnik – centralny organ P.P.S.
R.31, nr 240
(2 września 1925)

Ciekawe, jak to wyglądało w Zenonowie? Jakoś ten obrazek sielskiego, podwarszawskiego letniska z przedwojennych gazet zaczyna mi blaknąć…

Ale jak to…?

Kolce – kartki humorystyczno-satyryczne.
R. 28, nr 23 (4 czerwca 1898)

Nie wątpliwa jakość tej „poezji”, ale data publikacji zaintrygowała mnie w tym niewielkim wycinku. Dotychczas wydawało mi się, że wołomiński tramwaj konny ruszył w pierwszych latach XX wieku, a tu taka niespodzianka! Czytaj dalej „Ale jak to…?”

Z mularzami nie ma żartów

Ziemia Lubelska R.4, nr 88
29 marca 1909

Niektórzy wciąż próbują nas straszyć wolnomularzami, ale to ponoć tylko spiskowa teoria dziejów. Zwykli mularze są dużo groźniejsi – i na to akurat mam dowody!

Marszałek obrażony

5-ta Rano – bezpartyjny dziennik żydowski
R.2, nr 33 (1 luty 1932)

Lata lecą, a różni marszałkowie wciąż się obrażają za krytykę ich rządów…

Po kopiejce za łokieć kwadratowy

Kolce – kartki humorystyczno-satyryczne
R. 26, nr 30 (25 lipca 1896)

Były chyba takie czasy, że Wołomin był znany. Kojarzony. Rozpoznawalny. Że mówiono o nim wszędzie, często i z uśmiechem na twarzy.

Podobnie, jak sto lat później o Wąchocku.

Nadziany złodziej

Nowy Kurier Warszawski
1941, nr 221 (18 września)

Wiadomo – było ciężko, była wojna… Trzeba było sobie radzić, więc skoro radził sobie Grzelakowski, to i Majsterek musiał dać radę. Oręż wybrał zaiste okrutny: „chamski floret” to, jak wiadomo, „jedno pchnięcie – cztery dziury”, a tu parę sztychów weszło, więc złodziejaszek musiał być po tej epickiej scenie nieco ażurowy…

Zgubiony flet Edmunda

Polska Zbrojna – pismo codzienne
R.1, nr 22 (30 października 1921)

Czy 50.000 marek to było dużo? Ciężko wyczuć… Ambitny młodzieniec kupił flet w komisie za 10.000, żona dorożkarza wstawiła go tam za 500 marek. W 1920 roku inspektorowi szkolnictwa zawodowego w Warszawie oferowano 3.000 marek wynagrodzenia, tona węgla górnośląskiego kosztować miała około 800 marek. Edmund Wojakowski, wołominiak i artysta scen warszawskich, musiał być człowiekiem dość roztargnionym…

Create a website or blog at WordPress.com Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑