Ilustrowana Republika
17 kwietnia 1936
Ilustrowana Republika
17 kwietnia 1936
Uznano mnie za eksperta w sprawach historii Wołomina, choć sam bym się tak nigdy nie określił… Wyślizgałem się jakoś z zabierania głosu, bo szkoda mi się młodzieży zrobiło i nie brakowało wśród zaproszonych prawdziwych fachowców, ale samego wydarzenia nie odpuściłem – i nie żałuję! Licealiści zrobili kawał dobrej roboty organizując konkursy związane z historią miasta, przygotowując prezentacje i odgrywane na żywo scenki, w których pojawiali się m.in. Jadwiga Markowska, Janusz Nasfeter, ksiądz Jan Ignacy Golędzinowski czy Jerzy Surowcew. Mam nadzieję, że przynajmniej kilka młodych osób zainteresuje się lokalną historią, może ktoś poszpera w rodzinnych albumach i znajdzie coś ciekawego, porozmawia potem z dziadkiem czy babcią… Inaczej przecież cała ta robota nie ma większego sensu! Czytaj dalej „Historia w III LO”
Można było upamiętnić Wierę Gran pamiątkową tablicą i festiwalem. Udało się przypomnieć mieszkańców miasta, o których dzisiejsi młodzi wołominiacy mogą nawet nie wiedzieć. Chyba po raz kolejny dzieje się coś, co wydawało się niewykonalne… Kiedy wszyscy twierdzą, że czegoś nie da się zrobić – przychodzi ktoś, kto tego nie wie, i to robi! Tym razem dzięki inicjatywie Uli Zajączkowskiej spróbujemy przypomnieć o kilkuset ofiarach likwidacji wołomińskiego getta, które rozstrzelano na terenie dzisiejszego Ośrodka Sportu i Rekreacji „Huragan”… 19 kwietnia spotkamy się w tym miejscu. Nie będzie żadnych przemówień i transparentów – chcemy po prostu zachować pamięć o naszych niedawnych sąsiadach, po których dziś w Wołominie nie ma już śladu.
Cieszę się.
Express Wieczorny Ilustrowany
27 maja 1925 R. 3 nr 122
„Siedmiu szatanów”, święte proroctwa i przepowiednie spisane cyrylicą na pergaminie. No i heroiczna walka o krzyż! Niestety nie znalazłem informacji o wyniku badania rękopisów. Swoją drogą – to kolejny wołomiński prorok… Przypadek?
Sztandary dodawały zapewne powagi i splendoru różnym cechom rzeźników czy golibrodów, kopiącym na łące pod lasem piłkę sportowcom i jednostkom OSP. Przy okazji fundowania takiego sztandaru oficjele, fundatorzy czy inni honorowi goście mieli okazję wbić w drzewce pamiątkowy gwóźdź. Wpadły mi właśnie w łapki takie rarytasy, ale przy okazji pojawiło się masę pytań: jak te gwoździe trafiły na bazar na warszawskiej Olimpii? Czy ktoś je wydłubał z drzewca sztandaru, który wciąż gdzieś wisi, czy może udało się uratować wyłącznie gwoździe? Z którego roku moga pochodzić te „artefakty”? Wreszcie – z czyjego sztandaru je wyjęto? Czytaj dalej „Gwoździe z odzysku”
Pomnik powstańców styczniowych w Boruczy. Wydaje się, że dziś rocznica, ale… może się tak tylko wydawać. Sprawa budzi wiele wątpliwości – pomnik powstał w latach trzydziestych, opierano się prawdopodobnie głównie na ustnych przekazach. Nie zmienia to faktu, że warto odwiedzić to miejsce! Czytaj dalej „Za wolność Ojczyzny”
Express Ilustrowany
29 lipca 1933, R. 11 nr 208
Mam nadzieję, że to tylko pośpiech i nieuwaga, a nie świadoma decyzja redaktorów…
Ilustrowana Republika
27 czerwca 1926 R. 2 no 176
Furmani kontra tragarze… Wołominiacy przegrali, ale obili warszawiaków i zagarnęli całą kasę. Zdarza się, tylko… kto był tak naiwny, że kupił bilety na to widowisko?
Dziennik Bydgoski, 1925, R.19, nr 141
Szansa na takie spotkanie była pewnie mniejsza, niż na trafienie „szóstki” w lotto – o tragicznym finale nie wspominając…
Dziennik Bydgoski, 1927, R.21, nr 114
Najwyraźniej gość nie miał czasu na rozczulanie się nad sobą. A może wiedział, że w domu czeka żona z obiadem?
Chyba mam czego szukać! Dość obszerna recenzja z Przeglądu Wileńskiego podrzuciła mi obiecujący trop w poszukiwaniach ciekawych postaci związanych z Wołominem. Po wstępnym szperaniu w sieci wydaje się, że Vogonis był nie tylko wziętym i przedsiębiorczym krawcem, ale też litewskim aktywistą i postacią kontrowersyjną oraz… sportowcem. Znalazłem notkę o zajęciu przez niego drugiego miejsca w wyścigu cyklistów na Dynasach w Słowie z czerwca 1894 roku.
Vogonis Maciej. Wspomnienia i refleksje Litwina. Warszawa 1929.
Autor tych wspomnień jest rodowitym Litwinem, krawcem z zawodu, który w r. 1887 zawędrował do Warszawy. Tam założył swój warsztat i prowadził go z powodzeniem do r. 1907, kiedy się przeniósł do Wilna, następnie w czasie wojny osiadł w swoim folwarczku w Suwalszczyżnie, by znów powrócić nad Wisłę i zamieszkać na stałe już w Wołominie pod Warszawą.
Kolejna zagadka z cyklu Archiwum W – Wołomin, rok 1934. Na rozpoznanie postaci ze zdjęcia nawet nie liczę, ale fragment kamienicy widoczny w prawym, górnym rogu zdjęcia wydaje mi się znajomy… Może uda się zlokalizować to miejsce?
Autor motywu: Anders Noren.
Najnowsze komentarze