W Pińczowie dnieje…

Brydż mnie jakoś nigdy nie pociągał, choć okazji i chętnych do nauki i grania nie brakowało… Zawsze wydawało mi się, że to igranie z ogniem – coś takiego, jak rozpoczęcie niewinnej pogawędki o polityce przy świątecznym stole w rodzinnym gronie. Okazuje się jednak, że można spokojnie, na wesoło – i że brydżowe żarciki nie zmieniły się od czasów mojego pacholęctwa, kiedy to w niedzielne poranki zdarzało mi się zastawać rodziców kończących właśnie ostatnią partyjkę przy zielonym stoliku.

Dodaj komentarz logując się przez FB lub Twetter

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Create a website or blog at WordPress.com Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: