Chyba zawiodła reklama… Przyzwyczaiłem się do tego, że organizatorzy wydarzeń kulturalnych atakują potencjalne ofiary zaproszeniami do wydarzenia na facebooku albo przynajmniej mailowo, a tym razem musiałem zaprząc do roboty wyszukiwarkę, żeby dotrzeć na jubileuszowe zaduszki jazzowe w Radzyminie. Czytaj dalej „Dziesiąte zaduszki jazzowe”
„Detaliści” czekają pewnie od rana na nową zagadkę, a tu – niespodzianka! Nowy teledysk Asspirine, w który obejrzeć sobie można mój tłusty tyłek. Ale skoro czekacie na zagadki, to proszę bardzo: dzisiejszy punkcik konkursowy zdobędzie ten, kto poda w komentarzu na blogu więcej lokalizacji, w których się pojawiłem na tym filmiku :D Czytaj dalej „Asspirine – 100”
Ciekawe wyzwanie…To nie jest wybitne zdjęcie ani wybitna okładka, ale miejsce, ludzie, czas i muzyka były wyjątkowe. Zespołu już nie ma, ale muzyka na szczęście przetrwała… Czytaj dalej „Weekly Photo Challenge: Cover Art”
Na nic więcej właściwie nie zdążyłem – miałem do sfotografowania mecz naszych dzielnych siatkarzy z Hajnówką. Wygrali 3:1 i z czystym sumieniem mogłem pognać do Zielonki. Czytaj dalej „Asspirine na Rock Live V”
Dzisiejszego Młynarskiego komentującego bieżące sprawy, jako żywo, nie trawię. No nie i już. Może jak posiwieję, to przyznam mu rację, ale póki co – bez szans. Ale kiedy się posłucha kawałków sprzed lat trzydziestu, kiedy to byliśmy (ja – dzisiejszy i on – ówczesny) w podobnym wieku, to nie sposób odmówić mu lekkości pióra, poczucia humoru, spostrzegawczości. Talentu po prostu… Jakoś tak mi się przypomniało parę kawałków w kontekście samorządu, nadchodzących wyborów i tym podobnych tematów.
To dość niezwykłe doświadczenie… Słuchałem tej muzyki wielokrotnie jako dzieciak, ojciec miał na jakiejś kasecie Stilon Gorzów, jakość – wiadoma. Jestem przekonany, że była to „sześćdziesiątka” i całość materiału się nie zmieściła, bo większość znam ma pamięć, ale cześć usłyszałem dopiero całe lata później na YT. Czytaj dalej „Jeff Wayne – War of the Worlds”
Zupełnie nie jestem przekonany, czy Lazy Jack albo Pędzące Żółwie grają bluesa, ale zagrają koncert razem z Kadilakiem, który bluesa gra z pewnością. Połączenie średnio odkrywcze, ale z pewnością niedrogie: zespoły są związane z MDK, więc to zapewne „zestaw obowiązkowy”. Kto kapele zna, ten sam zdecyduje, kto nie – powinien poznać. Ja nie wiem, co będę robił czwartego października. Czytaj dalej „Czy to blues?”
Ludzie z wiekiem dojrzewają i poważnieją, ale tylko do pewnego momentu. Na starość się po prostu dziecinnieje… Przykra sprawa panowie! Czytaj dalej „Gwiazdorka”
Chyba tego właśnie potrzebowałem – pokiwać się przy bluesie na żywo i zmęczyć jednego Jankesa. Przy okazji chyba po dwóch miesiącach miałem okazję odebrać prezent, który czekał na mnie w Rybie: olbrzymi i ciężki album fotograficzny Ziemia widziana z nieba. Czyli że było coś dla ucha, a teraz będzie dla oka. Fajnie! Czytaj dalej „Chołody Blues Trio”
Przez chwilę myślałem, że po całym dniu słuchania łupania piłką o parkiet klepki mi się poprzestawiały, ale zdjęcia i filmy dowodzą, że jednak nie! Na remizowej, plenerowej scenie w Kobyłce skakała Asspirine, a pod sceną pląsało towarzystwo w kontuszach i pod szablą – o ponętnych białogłowach nawet nie wspominam. Przed nimi ostro dała czadu kapela The Real Gone Tones, szyjąca rasowe rockabilly z lat 50. z rasową wokalistką i świetnie wystylizowanymi – również muzycznie – grajkami.
Zupełna abstrakcja. Czytaj dalej „Zażyj Asspirine, mospanie!”
Troszkę się obruszyłem kiedy się okazało, że nie tylko młodsze, ale i starsze pokolenie nie bardzo kojarzy Łukasza Szemraja. Czyja to wina? Niczyja, poszedł chłopak swoją drogą, wołomiński zespół Morlog rozpadł się, choć pozostało po nim kilka śladów w sieci, Łukasz śpiewał tu i tam, a wczoraj właśnie załapał się do zespołu Marka Piekarczyka w Voice of Poland.
Autor motywu: Anders Noren.
niecodziennik 
Najnowsze komentarze