Odszedł harcmistrz Stefan Ryszkowski

W wieku 95 lat zmarł harcmistrz Stefan Ryszkowski – wołominiak, jeden z najstarszych instruktorów ZHP, wspaniały gawędziarz, wychowawca pokoleń harcerzy, żołnierz, kombatant.  Odznaczony m.in.: Krzyżem Zasługi dla ZHP (w 1986 r.), Złotą odznaką za zasługi dla hufca Wołomin (w 1982 r.), Krzyżem Armii Krajowej (w 1985 r.), Krzyżem Partyzanckim (w 1989 r.), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (w 1989 r.), Honorową odznaką przyjaciół harcerstwa (w 1984 r.). 6 kwietnia 2000 r. otrzymał nominację na stopień podporucznika Wojska Polskiego. 19 lutego 2007 r. uhonorowany przez Radę Miejską w Wołominie medalem Zasłużony dla Wołomina.

harcmistrz Stefan Ryszkowski
harcmistrz Stefan Ryszkowski

Do gromady zuchowej Wilczki działającej przy 2. Wołomińskiej Drużynie Harcerskiej im. Stefana Batorego (później 64. MDH) zostałem przyjęty w październiku 1928 r. W roku szkolnym 1929/1930 zostałem przeniesiony do zastępu Kruków. 2 lutego 1931 r. otrzymałem stopień młodzika i złożyłem przyrzeczenie harcerskie na ręce drużynowego harcmistrza Stefana Matuszkiewicza.

W marcu 1932 r. zostałem mianowany zastępowym. Cztery miesiące później wziąłem udział, już jako zastępowy, w obozie stałym w Iwacewiczach na Polesiu. We wrześniu 1933 r. przeniesiono mnie do 9. Męskiej Drużyny Harcerskiej im. Władysława Łokietka, gdzie otrzymałem funkcję pobocznego. W lipcu 1933 r. uczestniczyłem jako zastępowy w obozie szkolnym w Kamieńczyku. W styczniu 1934 r. mianowano mnie p.o. drużynowego 9. Męskiej Drużyny Harcerskiej. W lipcu 1934 r. pełniłem funkcję zastępowego na obozie stałym w Koszelance koło Łochowa. Jesienią 1934 r. wraz z 9. Męską Drużyną Harcerską wziąłem udział w kręceniu filmu pt. Zew Trąbity w reżyserii Zilber Plater, we wsi Mała Czarna. W maju 1935 r. jako drużynowy powróciłem do swej macierzystej 64. Męskiej Drużyny Harcerskiej przy Publicznej Szkole Powszechnej nr 1. W tymże roku, już jako kwatermistrz hufca, wziąłem udział w przedobozie w Sulejówku, a następnie w Międzynarodowym Zlocie w Spale, który miał miejsce w rezydencji prezydenta Ignacego Mościckiego.

Latem 1936 r. na obozie w Ardzeluży koło Worochty zajmowałem się kuchnią, a następnie odbyłem kurs drużynowych w Polanicy Czemegowskiej. W lipcu 1937 r. opuściłem drużynę i zostałem kwatermistrzem hufca radzymińskiego. W marcu 1938 r. uczestniczyłem w kursie podharcmistrzowskim w Wiśle, a następnie w kursie łączności w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. W lipcu 1938 r. jako kwatermistrz uczestniczyłem w obozie stałym w Różanie nad Narwią, który odbywał się pod opieką podchorążówki w Różanie. Po czym z 9. Męską Drużyną Harcerską odbyłem wędrówkę szlakiem Orlich Gniazd. Zimę 1938 r. spędziłem w podchorążówce. W Różanie odbywałem kurs terenoznawstwa i topografii u kapitana Mike.

Maj 1939 r. to już były nieoficjalne przygotowania do wojny z Niemcami, odbyłem kurs szkoleniowy Harcerskiej Służby Obrony Przeciwlotniczej w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. We wrześniu 1939 r. jako dowódca grupy HSOPL, na polecenie harcmistrza Mieczysława Cicheckiego, wyruszyłem z harcerzami na zgrupowanie do Mińska Mazowieckiego. W październiku z tą grupą wziąłem udział w ostatniej bitwie z Luftwaffe w Woli Gułowskiej ze zgrupowaniem Polesie generała Franciszka Kleeberga. Po powrocie do Wołomina, pod koniec października 1939 r., znów na polecenie harcmistrza Mieczysława Cicheckiego, organizowałem na terenie Wołomina i okolic Szare Szeregi w Ul Puszcza, Rój Wyłom.

W Sylwestra 1940 r., który odbył się w mieszkaniu drużynowego 64. MDH harcmistrza Henryka Rudzińskiego (w pobliżu kościoła), z udziałem Mieczysława Cicheckiego, zorganizowałem pierwsze konspiracyjne przyrzeczenie harcerskie, podczas którego nastąpiło zaprzysiężenie Szarych Szeregów (na ręce hm. M. Cicheckiego, inspektora Szarych Szeregów). Po przekazaniu grupy Szarych Szeregów druhowi Henrykowi Rudzińskiemu zostałem przydzielony do dyspozycji harcmistrza Henryka Zagrodzkiego ps. Znicz, szefa wywiadu Ul Puszcza i dostałem pseudonim Rogacz.

W końcu 1943 r., na skutek aresztowań, zaangażowałem się w kontrwywiad Armii Krajowej u kpt. Gabały ps. Grań, w obwodzie Głuszec. W maju 1945 r. w obawie przed represjami UB przeniosłem się do Łuczan (obecnie Giżycko). Zamieszkałem w Wydminach, pracując początkowo jako sekretarz gminy, a następnie jako leśniczy służby wewnętrznej w nadleśnictwie Borki w powiecie giżyckim. W lipcu 1947 r. prowadziłem pierwszy obóz w Wydminach i zostałem hufcowym w Giżycku, chorągwi olsztyńskiej.

Do Wołomina powróciłem w 1952 r. Trzydzieści lat przepracowałem w Stolbudzie. Po powstaniu tzw. czerwonego harcerstwa i wprowadzeniu Organizacji Harcerskiej wycofałem się z działalności w harcerstwie aż do 1956 r., kiedy to z harcmistrzem Mieczysławem Cicheckim reaktywowałem ZHP hufca wołomińskiego (jako zastępca hufcowego). W 1966 r. wziąłem udział w kwatermistrzostwie Obozu Chorągwianego Kadr w Zakroczymiu, po czym przeszedłem do rezerwy instruktorskiej, a hufiec objął harcmistrz Jacek Wąsik. Od tej pory stale współpracuję z hufcem ZHP.

Jedna myśl na temat “Odszedł harcmistrz Stefan Ryszkowski

Dodaj własny

Dodaj komentarz logując się przez FB lub Twetter

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.

Create a website or blog at WordPress.com Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: