Analogi muszą poczekać…

Gramofon czekał już chyba ze dwa tygodnie, płyty dojechały szczęśliwie razem z Młodą i już, już mieliśmy delektować się trzaskami w nagraniach Floydów, Wondera i Marleya, kiedy… przy pierwszym podejściu złamała się igła. Coś czuję, że ten gramofon to nie była żadna okazja na allegro, tylko zwykła ściema.

Na szczęście razem z czarnymi krążkami przyjechał też do mnie jeden kompakcik, którego nie mogłem kupić na miejscu: jedna z płyt mojej ulubienicy, dziewczyny o… hmmmm… brytyjskiej urodzie, polskim nazwisku i teksaskim rodowodzie, grającej bluegrass, folk i celtyckie nutki na banjo, mandolinie i innych wiejskich instrumentach. Co ja w niej widzę? Nie mam pojęcia…

[youtube https://www.youtube.com/watch?v=VxpuB10FaSE]

Igła zidentyfikowana, zamówiona i opłacona. Jedzie.

Ja czekam. Słucham.

Dodaj komentarz logując się przez FB lub Twetter

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.

Create a website or blog at WordPress.com Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: