Tam i z powrotem

Oczywiście można było pojechać do Topiła wąskotorówką, ale tylko zupełne słabiaczki tak robią. Nadkładając drogi strzeliliśmy sobie ponad czterdzieści kilometrów rowerami – co, my nie damy rady?

Troszkę nie tego się spodziewaliśmy… Las pocięty jest siatką przejezdnych przecinek, co nie służy specjalnie takim podróżom: widzisz przed sobą kilometr, czasem więcej trasy, żadnych niespodzianek. Nie otwierają się żadne widoki, nie ma miejsc zachęcających do postoju. Szczerze mówiąc – nawet gdyby były, to i tak przemknęlibyśmy koło nich na pełnym gazie, bo robactwo nęka niemożliwie. Zamiast tablic z informacjami o obyczajach orlików powinny być takie z muchami, bąkami i innymi białowieszczańskimi krwiopijcami. Turysta na pewno zaobserwuje je w naturze, w przeciwieństwie do wspomnianych drapieżników… Oznakowanie trasy fatalne – znaczków wprawdzie dużo, ale bez ładu i składu. Pomaga oznaczenie leśnych kwartałów, ale w końcówce nasza czujność została uśpiona i wylądowaliśmy na szosie, osiem kilometrów od domu.

W Topile zieloniutko, czysto, schludnie i bezludnie. Wąskotorówka już odjechała, rowerowych desperatów spotkaliśmy na całej trasie góra kilkanaście osób. Kto rozsądny w taki skwar wypuści się na wojaże?

Dodaj komentarz logując się przez FB lub Twetter

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.

Create a website or blog at WordPress.com Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

<span>%d</span> blogerów lubi to: