Lines of Action

To ciekawe, że są ludzie zajmujący się wymyślaniem gier. Jeszcze ciekawsze jest to, że gry te nie wymagają żadnych specjalnych rekwizytów, takich na przykład jak przy grze w Monopol. Jednym ze znanych twórców gier logicznych jest Claude Soucie, który na co dzień jest pisarzem i humorystą, traktując wymyślanie rozrywek umysłowych jako swoiste hobby. Nie ma się zresztą czemu dziwić – musi znaleźć jakieś ciekawe zajęcie dla siedmiorga swych dzieci, więc większość jego pomysłów to proste rozrywki dla najmłodszych. Czytaj dalej „Lines of Action”

Coffee

Néstor Romeral Andrés ma na swoim koncie kilka udanych tytułów, ale Coffee z 2011 roku jest o tyle ciekawa, że w prosty sposób modyfikuje klasyczną regułę zwycięstwa: ileś tam pionów w linii. Ma też ciekawą cechę – można w nią grać zarówno na heksagonalnych, jak i tradycyjnych planszach w różnych rozmiarach, choć autor nie zaleca zbyt dużych… Czytaj dalej „Coffee”

Star

Heksagonalna plansza to w świecie gier planszowych stosunkowo młody wynalazek – zaczęli jej używać (bez powodzenia) znudzeni szachiści w końcówce lat 20. XX wieku. Najbardziej chyba znaną grą logiczną na planszy złożonej z sześciokątów jest Hex, do którego Star nieco nawiązuje… Czytaj dalej „Star”

Squaryd

Gra opracowana w 1998 roku, jej autorem jest Pierre Baudy. Spreparowanie planszy 7×7 z usuniętym centralnym polem nie powinno być kłopotliwe, dodatkowo będzie potrzebne kilkadziesiąt pionów, które można ustawiać w wieże. W grze uczestniczą piony pojedyncze oraz podwójne. Gracze dążą podczas rozgrywki do ustawienia na planszy kwadratu ze swoich pionów pojedynczych, unikają natomiast utworzenia kwadratu z podwójnych. Tworzone przez graczy kwadraty mogą być dowolnie usytuowane względem brzegów planszy i mieć dowolny rozmiar. Czytaj dalej „Squaryd”

Kensington

Kensington to doskonała, prosta strategiczna gra dla dwóch graczy, która powstała w 1979 roku – niestety od dawna nikt jej nie wznawiał, choć swego czasu miało ją w swojej ofercie pięciu wydawców gier. Miałem sporo szczęścia – od jakiegoś czasu zabierałem się do zredagowania jej reguł na stronę, kiedy kilka dni temu trafiłem na pięknie zachowany, nieużywany egzemplarz zapakowany w folię ochronną do przechowywania longplayów… w sklepie z używaną odzieżą. Zainwestowałem 6 złotych :) Autorami Kensington gry są Brian Taylor i Peter Forbes, obaj panowie są jeszcze autorami ciekawej gry Vagabondo, Taylor podpisuje się również pod Skirrid (jako współautor z Markiem Eliotem) oraz King Tut. Czytaj dalej „Kensington”

Winkers

Malutka heksagonalna plansza, po dziesięć pionów neutralnych i dziesięć oznaczonych kolorem dla każdego gracza oraz prosty warunek zwycięstwa – ustawienie trzech swoich pionów w jednej linii. Czy ta gra może być ciekawa? Może, i to bardzo! Powodują to piony neutralne, dzięki którym każdy ruch staje się ważny… Czytaj dalej „Winkers”

Pente

Gra odbywa się najczęściej na planszy do Go (19×19) przy użyciu standardowego zestawu kamieni ustawianych kolejno przez graczy na wolnych polach planszy. Nic nie stoi na przeszkodzie rozgrywania gry na mniejszych powierzchniach: 15×15, 13×13, 11×11… Celem rozgrywki jest ułożenie poziomej, pionowej lub ukośnej linii ze swoich pięciu pionów lub zbicie 10 kamieni przeciwnika. Jeśli po zapełnieniu planszy żaden z graczy tego nie osiągnie – następuje remis. Czytaj dalej „Pente”

Zurero

Tradycyjne Go-Moku już ci się znudziło? To mało prawdopodobne, ale jeśli tak, to Jordan Goldstein znalazł na to znakomite lekarstwo. Akcesoria pozostają te same – plansza 19×19 i komplet kamieni do Go. Warunki zwycięstwa równiez – 5 kamieni jednego gracza ustawionych w nieprzerwanej linii pionowej, poziomej lub ukośnej. Ale rozgrywka… Czytaj dalej „Zurero”

Go-Moku

To jedna z najstarszych uprawianych dziś gier – pierwsze odnotowane o niej wzmianki pochodzą z roku 2000 p.n.e. z Chin, gra ma więc jakieś 4000 lat… Go-moku trafiło do Japonii wraz z Go prawdopodobnie w VII wieku p.n.e. Na jej określenie używa się również nazw Renju, Kakugo, Gomoku-Narabe, Morphion Luffarschack, Itsutsu-Ishi, Gobang, Piskvorky, Omok, Wuziqi, Connect5, Naught & Crosses, 5 in a row, Caro. Możliwe, że znasz ją  z czasów szkolnych w wersji papierowej, z nudnych lekcji. Czytaj dalej „Go-Moku”

Hip

Gra Martina Gardnera – filozofa, dzieniikarza, iluzjonisty-amatora, popularyzatora matematyki i gier logicznych. Rozgrywa się na planszy 6×6 – choć z powodzeniem można w nią grać z użyciem kartki w kratkę i ołówka, stawiając choćby kółka i krzyżyki. Po zapoznaniu się ze strategią warto też pomyśleć o zwiększeniu planszy… Czytaj dalej „Hip”

Neutreeko

Jan Kristian Haugland zainspirowany dwoma prościutkimi, ale wyjątkowo ciekawymi grami – Neutron i Teeco – stworzył swoją własną, intrygującą grę. Nie ukrywał przy tym tych inspiracji – stąd też nazwa. Malutka plansza (5×5, choć można próbowac grać na większych), po trzy piony na gracza i… do boju! Początkowe ustawienie pionów na ilustracji. Czytaj dalej „Neutreeko”

Hexade

W Hexade odnajdziemy kilka znanych elementów z innych gier, ale… czy to źle? Jedna z wygrywających formacji to linia sześciu pionów (np. w Go-Moku – 5 pionów), bicie przypomina Pente, przenoszenie gier z tradycyjnych planszy na heksagony to również powszechna praktyka. A gra jest naprawdę wyśmienita!
Jedyny kłopot to plansza – nie każdy ma w domu heksagonalną o boku 8 pól… Ale może warto zacząć na nieco mniejszej, aby przkonać się o walorach Hexade. Gra rozpoczyna się na pustej planszy, gracze na zmianę stawiają swoje piony na pustych polach dążąc do ustawienia na planszy zwycięskiej konfiguracji sześciu swoich pionów, tzw. perfect six: linii, rozety lub trójkąta (na rysunku w zwycięskich konfiguracjach stoją czarne piony). Czytaj dalej „Hexade”

Create a website or blog at WordPress.com Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑